کنزیوتیپ در طی چند دهه اخیر ابتدا در فرآیند بازتوانی ورزشکاران حرفه ای و هم اکنون به عنوان بخشی از درمان در انواع مختلف مشکلات بافت نرم و سیستم عصبی ـ عضلانی ـ اسکلتی کاربد وسیعی یافته است.

آثار درمانی کنزیوتیپ در تصحیح اختلالات بافت نرم با مکانیسم های مختلفی قابل توضیح است که در اصل همگی به واسطه تأثیر این مداخله بر گیرنده های مکانیکی می باشند. از جمله این مکانیسم ها عبارتند از:

1. اصلاح مکانیکی (Mechanical correction): کنزیوتیپ با فیکس کردن بافت نرم و مفصل باعث تحریک مکانورسپتورها و بروز آثار درمانی مطلوب می شود. این مکانیسم در بیماران مبتلا به آسیب ACL و بیماران Patella tracking syndromeکاربرد دارد.

2. تصحیح حجم (Space correction): کنزیوتیپ با اعمال فشار و جلوگیری از لفزایش حجم بافت نرم در کاهش درد و التهاب بکار می رود. در این روش تحریک مکانورسپتورها منجر به فعال شدن سیستمGate control در مسیر انتقال درد و سرکوب پیام های دردناک به مراکز عصبی می شود و بنابراین میزان درک درد کاهش می یابد

3. اصلاح عملکرد (Functional correction): استفاده از کنزیوتیپ در اطراف مفصل با تحریک مکانورسپتورها و سایر گیرنده های پوستی حین حرکات اکتیو باعث کنترل حرکات مفاصل می شود و از انجام حرکت در دامنه های فراتر از دامنه طبیعی جلوگیری می کند. این مکانیسم در ضایعاتی Ankle sprain ارزش بالینی زیادی دارد.

4. تصحیح راستای فاسیا (Fascia correction): خاصیت الاستیک کنزیوتیپ فاسیا را در یک راستای مناسب قرار می دهد. این فرآیند در ارتقاء اثر تکنیک های دستی مثلاً در درمان trigger point یا sublaxating pattella کاربرد فراوانی دارد.

5. اصلاح جریان لنفاوی (Lymphatic correction): اصلاح بافت نرم با مکانیسم های پیشین به طور کلی می تواند باعث کاهش فشار روی عروق لنفاوی و کمک به گردش (Dranage) لنف شود.

منبع: وبلاگ کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده علوم توانبخشی اصفهان (تریتا)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوبت دهی اینترنتی