از نظر روانی صورت مهمترین قسمت بدن می باشد. فلج عصب فاشیال (عصب زوج هفتم مغزی) یکی از شایعترین مشکلاتی است که صورت را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث فلج شدن عضلات صورت می شود. فلج این عصب و عضلات مربوطه می تواند به صورت کامل یا ناقص رخ بدهد و همچنین این فلج می تواند یک طرفه یا دو طرفه باشد.

فلج این عضلات منجر به کاهش حرکات صورت، به هم خوردن ظاهر صورت، همچنین مشکل در خوردن و آشامیدن، صحبت کردن و … می شود.

با گذشت زمان ممکن است مشکلاتی از قبیل کاهش اعتماد به نفس، اضطراب، افسردگی، گوشه گیری و … به موارد فوق افزوده شود.

فلج عصب فاشیال می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. بعضی از انواع آن مادرزادی، آیدیوپاتیک ( بدون علت شناخته شده)، عفونت، ضربه، ویروس، تومور، دیابت، پلی نوروپاتی، و دیگر علت های التهابی می باشند.

فلج بلز شایعترین نوع از فلج های عصب فاشیال می باشد و در واقع فلج آیدیوپاتیک و معمولا یک طرفه ی این عصب می باشد. در فلج بلز ، فلج شدن عضلات صورت را به صورت حاد در اثر التهاب عصب فاشیال در نزدیکی سوراخ استایلومستوئید جمجمه می بینیم.

افتراق فلج بلز از دیگر انواع فلج عصب فاشیال: عدم وجود تروما و همچنین شروع و پیشرفت بیماری طی چند ساعت.

افتراق فلج بلز از سکته مغزی: در سکته مغزی فلج عضلات بالا برنده ی ابرو به مراتب کمتر از فلج بلز می باشد.

علایم ظاهری بیمار: ناتوانی در بالا کشیدن ابرو، افتادن پلک در سمت درگیر، کشیده شدن صورت به سمت سالم، بیرون ریخته شدن آب دهان و …

درمان های فیزیوتراپی برای فلج بلز: الکترو تراپی، تمرین درمانی، بیوفیدبک، لیزر درمانی، درمان های دستی و …

هدف از درمان های فیزیوتراپی برگرداندن عملکرد عصب و عضلات صورت می باشد.

لازم به ذکر است که هر کدام از درمان های فوق در زمان مناسب و جای خود موثر می باشد، در غیر این صورت ممکن است حتی روند بهبودی را با مشکل رو به رو کند.

یکی از درمان های فیزیوتراپی برای فلج بلز لیزر درمانی می باشد که در رده ی درمان های غیر تهاجمی و بدون درد می باشد. این روش برای بیماران دیابتی، فشار خون بالا و … که ممنوعیت استفاده از کورتیکواستروئید دارند نیز قابل استفاده می باشد.

لیزر درمانی اثرات خوبی بر روی رشد دوباره ی عصب های آسیب دیده دارد.

از جمله ی موارد کاربرد لیزر تری ژمینال نورالژیا، نوروپاتی ها، کمر درد ، سیاتیکا و … می باشند. تحقیقات نشان داده اند که لیزر های کم توان باعث افزایش فعالیت عملکردی اعصاب محیطی آسیب دیده، جلوگیری یا کاهش تخریب نورون های حرکتی در نخاع و بهبود رشد آکسون ها و میلین می شود.

در یک مطالعه که در سال 2013 انجام شد گروهی از بیماران با سن حدود 43 سال که مبتلا به فلج یکطرفه ی صورت بودند تحت مطالعه قرار گرفتند. درمان این افراد بعد از گذشت حدود سه تا پنج روز از شروع بیماری شروع شد.

نتایج مطالعه حاکی از اثر بخشی قوی لیزر در کنار سایر درمان های فیزیوتراپی بود. در بین لیزر کم توان و پر توان نیز لیزر پر توان اثرات درمانی بیشتری را نشان داد.

امروزه در بسیاری از کلینیک های تخصصی فیزیوتراپی در ایران نیز برای فلج بلز از لیزر های پر توان استفاده می شود. توصیه ی ما برای انجام لیزر درمانی مراجعه به کلینیک های فیزیوتراپی و انجام لیزر درمانی توسط متخصص فیزوتراپی می باشد.

همکاران گرامی جهت دست یابی به جزئیات مطالعه از طریق لینک زیر نتایج تحقیق مذکور را در سایت PubMed مطالعه بفرمایید.


Efficacy of high and low level laser therapy in the treatment of Bell’s palsy: a randomized double blind placebo-controlled trial

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوبت دهی اینترنتی