ام اس چیست؟ ام اس یا مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری عصبی می باشد که سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) و همچنین عصب بینایی را تحت تاثیر قرار می دهد. این بیماری می تواند مشکلاتی را در سیستم بینایی، تعادل، کنترل عضلانی و دیگر عملکرد های پایه بدن ایجاد کند.

تاثیرات این بیماری روی افراد مختلف متفاوت می باشد. علایم در برخی از افراد به اندازه ای کم می باشد که حتی نیاز به درمان ندارند. همچنین این بیماری می تواند به قدری شدید باشد که کلیه فعالیت های روزمره بیمار را مختل کند.

ام اس زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن به اشتباه غشای میلین (بافتی از جنس چربی که دور فیبر های عصبی را می پوشاند) را در سیستم اعصاب مرکزی مورد حمله قرار می دهد و تخریب می کند. بدون وجود غشای میلین اعصاب آسیب می بینند، ممکن است اسکار تشکیل شود و همچنین سرعت انتقال پیام های عصبی در فیبر های عصبی کاهش می یابد. این آسیب ها منجر به علایمی می شود که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.

فیزیوتراپی برای مبتلایان به ام اس

متخصص فیزیوتراپی با تجویز تمرین های مناسب و دقیق برای هر بیمار و همچنین استفاده از دستگاه های پیچیده و مدرن، افزایش قدرت عضلات، بهبود تعادل، کاهش درد، بهبود خستگی و … را هدف قرار می دهد. تمرین منظم در دراز مدت برای کاهش خستگی و علایم بیماری بسیار کمک کننده می باشد. همچنین توصیه متخصصین فیزیوتراپی به بیماران ام اس عدم قرار گرفتن در معرض گرمای شدید می باشد. یک مورد دیگر که به بیماران ام اس بسیار کمک می کند تمرین های گروهی همراه با سایر مبتلایان به ام اس می باشد.

متخصصین کاردرمانی نیز به بیمار کمک می کنند تا بتواند فعالیت های روزمره را به خوبی انجام بدهد.

هر روزه تحقیقات بیشتری درباره ی ام اس و علت های آن، تشخیص و درمان های مربوط به آن انجام می شود. ممکن است در آینده علم ژنتیک و سلول های بنیادی به کمک بیماران ام اس بیایند

درمان

در حال حاضر درمان دقیقی برای ام اس وجود ندارد ولی بعضی از درمان ها باعث می شوند تا بیمار راحت تر باشد و تا حد ممکن به زندگی خود برگردد..

بعضی از دارو ها ممکن است بتوانند جلوی پیشرفت بیماری را بگیرند، از دوره های حمله جلوگیری کنند، علایم را از بین ببرند، مانع استرس ناشی از بیماری شوند و ….

ممکن است دارو های استروئیدی برای بیمار تجویز می شوند تا طول دوره های حمله کم شود و علایم آن کمتر شوند. همچنین ممکن است برای از بین بردن علایم عضلانی مانند اسپاستیسیتی دارو های خاصی تجویز شوند.

تشخیص ام اس

تشخیص بیماری ام اس ممکن است کمی سخت باشد زیرا علایم آن با بسیاری از بیماری های عصبی دیگر یکسان می باشد. هنگام شک به وجود ام اس متخصصین مغز و اعصاب علایم خاصی که در ارتباط با آسیب عصب بینایی، مغز و نخاع می باشند را بررسی می کنند.

آزمایش های مربوط به خون برای رد کردن بیماری های مانند ایدز مورد نیاز می باشد.

بررسی تعادل و و دیگر عملکرد های عضلانی توسط فیزیوتراپیست انجام می شود.

با گرفتن ام آر آی ساختار مغز و نخاع به دقت بررسی می شود.

آنالیز مایع مغزی نخاعی معمولا وجود پروتئین های خاصی را در این مایع که اطراف مغز و نخاع در چرخش است را نشان می دهد.

به وسیله بعضی از تست های دیگر فعالیت الکتریکی مغز بررسی می شود.

علت های ابتلا به ام اس

تاکنون علت دقیق ابتلا به ام اس شناخته نشده است اما به نظر می رسد بعضی از ژن های خاص و همچنین سیگار کشیدن خطر ابتلا به ام اس را بالا می برند. بعضی از عفونت های ویروسی از قبیل ویروس اپستین بار یاویروس هرپس شش که در کار سیستم ایمنی بدن اختلال ایجاد می کنند خطر ابتلا به ام اس را بالا می برند.

تحقیقات علمی نشان داده اند که ویتامین دی که از طریق دریافت نور آفتاب در بدن ساخته می شود می تواند سیستم ایمنی را تقویت کند.

علایم ام اس

احساس خستگی، مشکل در راه رفتن،ضعف و اسپاسم های عضلانی، دوبینی،بی حسی و احساس مورمور شدن، مشکل در کنترل ادرار و مدفوع، مشکلات جنسی،ناتوانی در تمرکز کرد،مشکلات مربوط به حافطه، افسردگی، درد

اولین علایم ام اس معمولا در بیست تا چهل سالگی خود را نشان می دهند. اکثر بیماران دوره هایی از حمله ناگهانی را دارند که به یکباره علایم ایجاد می شوند و شرایط بیمار بد می شود. و بعد از دوره های حمله معمولا دوره ی ریکاوری اتفاق می افتد که در این دوره علایم بیماری نسبتا از بین می روند. این دوره ها در طول زمان دائما و با شدت و طول دوره های متفاوت تکرار می شوند.

در طول سال های اخیر دانشمندان درمان هایی را برای ام اس کشف کرده اند که می توانند از حمله های ام اس جلوگیری کنند و تاثیرات بیماری روی بدن را کم کنند.

ایران فیزیوتراپی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوبت دهی اینترنتی